Adres: Prins Bernhardlaan 4, 2271 AC Voorburg

Stichting Bantu ANAK ANAK voor hulp aan Indonesische kinderen

Uit een rondzendbrief van Kees de Jong

Kees de Jong is op 1 januari 2005 officieel uitgezonden door Kerk in Actie naar Indonesië. Kees werkt als docent aan de Christelijke Duta Wacana Universiteit in Yogyakarta. Daarnaast is hij medewerker van het centrum voor de studie van de godsdiensten (PSAA), onderdeel van de Universiteit. De familie de Jong is tegenwoordig verbonden aan de Protestantse Gemeente Zutphen. Kees, zijn vrouw Tuti en dochter Devi wonen in Yogyakarta.

UIT DE NIEUWSBRIEF VAN MEI 2016

Uit de rondzendbrief dd. 5 mei 2016 van Kees de Jong citeren we het volgende gedeelte:

“Wij, Tuti komt dit jaar weer mee, zijn inmiddels bezig met de laatste voorbereidingen voor de reis. We vertrekken op 12 mei in de namiddag vanuit Yogya en hopen vrijdag 13 mei 's morgens op Schiphol aan te komen. Naast bezoek aan familie en kennissen zijn er al een aantal andere bijeenkomsten gepland. Ik heb me opgegeven om op 17 mei een symposium en een lezing bij te wonen van de PthU op de VU in Amsterdam rond het thema Racism and Migration.

Op 19 mei heb ik een afspraak bij “Mensen met een Missie”(in Den Haag, red.), die mij nog steeds sponsoren als een POW-er, zodat we weer eens van gedachten kunnen wisselen en bij kunnen praten na 2 jaar.

Vandaar gaan we op dezelfde dag door naar Hans Biermans en Wim Reinking van de Stichting Bantu Anak-Anak inmiddels goede vrienden van ons. Via de stichting hebben een aantal kinderenen, ondertussen deels jong volwassenen de kans gekregen om een studie te beginnen aan de middelbare school en een deel van hen vervolgens door te gaan naar een hogeschool of universitaire opleiding. Maslika, Tisna en Junengsih zijn daarvoor inmiddels geslaagd en Widiya hoopt volgend jaar klaar te komen met haar opleiding. Zonder deze stichting hadden ze deze kans nooit gekregen. Daarnaast sponsoreren ze nog een aantal andere kinderen en ook enkele speciale scholen van de Broeders van Liefde, die kinderen met fysieke of psychische gebreken de kans geven om een opleiding te volgen en met die opleiding mogelijk een goede toekomst tegemoet gaan. Het is voor ons altijd hartverwarmend om te zien hoe ze hun uiterste best doen om op allerlei manieren fondsen bij elkaar te krijgen om met dit goede werk, weliswaar een druppel op een gloeiende plaat, door te kunnen gaan.”

Op 22 mei zijn we weer te gast in de PKN gemeente Zutphen die ons uitgezonden heeft en waar weer een speciaal programma is klaargemaakt dat als volgt door Roel Stegeman is aangekondigd in het Kerkblad Op Weg: “Op 22 mei is Kees de Jong uit Yogyakarta weer onze gast. Sinds 2011 hebben wij als gemeente contact met Kees en zijn gezin. Kees woont en werkt in Yogyakarta, waar hij als docent missiologie verbonden is aan de Theologische Faculteit van de Christelijke Universiteit. Hij houdt zich daar specifiek bezig met de interreligieuze dialoog tussen moslims en christenen. Na de kerkdienst en de koffie wandelen wij naar kerkgebouw De Wijngaard met onderweg uitleg bij karakteristieke plekken die wij passeren.

Ook wij van de stichting zullen dan in Zutphen aanwezig zijn, mede om onze stichting te promoten bij de Prot.Gemeente Zutphen. Daar hebben we al een aantal sponsors.

UIT EEN EERDERE NIEUWSBRIEF VAN KEES

Regelmatig krijgen wij vragen over de verhoudingen tussen Christenen en Moslims in het grootste islamitische land ter wereld: Indonesië. Hieronder een deel uit een rondzendbrief van onze contactman in Indonesië, Kees de Jong.

Op de vraag of de Profeet Mohammed als laatste profeet de vervolmaker was van alle voorafgaande godsdiensten antwoordde Pak Machasin*, dat dat een interpretatie is in latere tijden, die voorkomt in de hadiths, maar niet afkomstig is van de Koran. Daarin staat dat elk volk en elke stam zijn eigen profeten krijgt van God en in feite is er geen verschil tussen die profeten. Volgens hem moet je het vergelijken met een grote zaal, waarin alle profeten van God verzameld waren. Op het moment dat de profeet Mohammed die zaal betrad was er toevallig nog net één, de laatste, stoel leeg en daar is Mohammed op gaan zitten temidden van alle andere profeten op basis van gelijkwaardigheid. Een andere vraag ging over de MUI (De Raad van Indonesische Ulama’s, Islamitische rechtsgeleerden). De MUI heeft ooit een fatwa (godsdienstig besluit) uitgevaardigd, dat men niet samen mag bidden en niet elkaars grote godsdienstige vieringen mag bijwonen. Het gevolg is, dat veel mensen in Indonesië niet goed weten, of je als christen moslims nog mag gelukwensen bij het suikerfeest en of moslims christenen nog een goed kerstmis mogen toewensen. Pak Machasin zei daarop, dat dat een regel is van de MUI en hij de MUI niet vertegenwoordigt. Daarop gaf hij een mooi voorbeeld. Na de vasten en het suikerfeest is het de gewoonte in Indonesië om dat in de buurtschappen samen te vieren met een syawalan. Pak Machasin vertelde, dat hij toen hij in Jakarta kwam wonen als eerste begroet werd door een buurman die katholiek was. Met hem is meteen een hartelijke relatie ontstaan. Daarom dacht Machasin dat het een goed idee was om zijn buurman uit te nodigen voor de syawalan viering en hem een toespraak te laten houden over de betekenis van syawalan, wat die buurman voortreffelijk deed. Nadien waren er enkele moslims die vroegen aan Pak Machasin, hoe hij het in zijn hoofd gehaald had als kiai (geestelijke leider van moslims) om een katholiek uit te nodigen om de toespraak te houden. Daarop antwoordde hij, dat de buurman toch uitstekend uitgelegd had wat syawalan is. Jammer dat Pak Machasin voortijdig moest vertrekken, omdat hij weer een afspraak had in Jakarta.

Een van de conclusies van het seminar was, dat als moslims en christenen elkaar op deze vriendschappelijke wijze ontmoeten, open zijn naar elkaar, luisteren naar elkaars vragen en die eerlijk beantwoorden zonder angst om een verkeerd antwoord te geven, dat dan de Indonesische samenleving er vast heel anders uit zou zien. Dit seminar, gehouden naar aanleiding van de presentatie van het Festschrift van Pdt. Djaka Soetapa**, is een voorbeeld van de weldaad, die je hier in Indonesië regelmatig ervaart, hoe moslims en christenen open en als vrienden met elkaar omgaan.

Als teken van goede verhoudingen tussen universiteiten, bracht Pak Djaka** bij de presentatie van zijn Festschrift naar voren, dat hij er trots op was, dat 4 rektoren van verschillende universiteiten hun bijdrage hadden gegeven aan het boek, in dit geval dr. Budiyanto, rektor van de UKDW, prof. dr. Komaruddin Hidayat, rektor van de Islamitische Staats Universiteit ‘Syarif Hidayatullah’ in Jakarta, prof. dr. Amin Abdullah, rektor van de UIN ‘Sunan Kalijaga’ Yogyakarta en prof. dr. John Titaley van de Christelijke Universiteit ‘Satya Wacana’ in Salatiga.

Zelf heb ik met een artikel over verkondiging van het evangelie in een multiculturele pluralistische samenleving ook een bijdrage kunnen leveren aan dit Festschrift. Het was de bedoeling dat dit artikel een ontmoetingspunt zou vormen met een artikel over ‘dakwah’, missie in de Islam. Jammer genoeg is dat artikel niet binnengekomen zodat ik me een beetje in de kou voel staan, waar het de dialoog, de ontmoeting betreft!

Volgens mij is de goede band tussen moslims en christenen zoals die hierboven beschreven een realiteit in de Indonesische samenleving. Hopelijk zorgt die gezamenlijke verbondenheid ervoor, dat de krachten van meer extreme groepen, conflicten tussen godsdienstige groeperingen, die er ook zijn, langzamerhand naar de achtergrond verdwijnen en het profiel van Indonesië als een samenleving waar mensen van verschillende godsdiensten en culturen vreedzaam met elkaar samenleven bewaarheid zal worden.

Wij wensen jullie tot slot toe, dat zo’n samenleving waarin mensen met verschillende culturele en godsdienstige achtergronden in vrede en vreugde met elkaar kunnen samenleven, ook in Nederland mag opbloeien.

Kees de Jong

* Pak (=meneer) Machasin: Prof. dr. Machasin is directeur van de Hogere Islamitische Opleidingen (universiteiten en hogescholen) op het Ministerie van Godsdiensten.

** Djaka Soetapa, Pak (=meneer) Djaka: Dominee dr. Djaka Soetapa is directeur van het Centrum voor Studie van de Godsdiensten aan de UDKW (= Christelijke Universiteit van Yogyakarta, waar ook Kees de Jong doceert).

Het werk van Kees de Jong is alleen mogelijk door uw betrokkenheid én financiële ondersteuning. U kunt het werk van Kees de Jong ondersteunen met een gift op giro 456 Kerk in Actie o.v.v. Kees de Jong. Uw bijdrage doet ertoe!

Deze brief is uitgegeven door Kerk in Actie, Postbus 456, 3500 AL Utrecht. Giro 456, Kerk in Actie, Utrecht. Adreswijzigingen (voor zover de brieven verstuurd zijn door het Landelijk Dienstencentrum van de Protestantse Kerk in Nederland) doorgeven aan de Servicedesk, tel. 030-880 1456, email: servicedesk@kerkinactie.nl.